Some_thing

ช่วงนี้บล็อกหายไปนานเพราะเจ้าของบล็อกมันอู้+ไม่มีงานดีพอที่จะอัพ.......................

.....

.....

วันนี้เจ้าของบล็อกเลยหาเรื่องอัพ(อาจเลว)เลยจะมาเล่าเหตุการที่เจอมาให้ฟัง

เมื่อวานวันเสาร์เจ้าของบล็อกนั่งเล่นคอมอยู่แล้วได้ยินเสียงสุนัขเห่า

เราอยู่ชั้น2 บ้านติดทะเลสาบเลยแหงนหน้าไปดู

เจอคุณ วรนุชขึ้นมาเดินเล่นบนสนามหญ้า

ส่วนเหตุการที่เหลือ....

..

....

เราเอามาแต่งเป็นกลอนมั่วๆบทหนึ่ง+ภาพประกอบที่ดูเหมือนเด็กอนุบาลวาดให้

ก็ ลองไปดูละกันครับ

                                            กลอนวรนุชขึ้นบ้าน

     สุนัขบ้านเห่าหอนร่ำร้อง                               จึงส่องสายตาผ่านออกบานต่าง

เจอสัตว์สีขาหน้าตาร่านร่าน                               บนสวนหลังบานชื่อว่าวรนุช 

     มือหมายคว้าดาบไม้อย่างรีบรุด                      เร็วเร่งสุดหลุดลิมิตหยุดไม่อยู่

จากชั้นสองถึงจนพื้นออกประตู                           ส่องมองดูสู่ผู้รุกสุดสวนบ้าน

     มือขวาคว้าอาวุธลับหน้าพื้นบ้าน                    สี่ประสานสัปปะดนของมีคู่

ไม่รอช้าบ้าพลังวิ่งเข้าสู้                                     กูผู้บู้ดูดุดันอันต้องสู้

    สัตว์ร้ายนั้นร่างใหญ่ลิ้นฝู้ฝู้                             แต่กูรู้วิธีพิชิตชัย

เข้าง้างดาบปราบให้สิ้นหมายชนะ                       ใช้แต่เฉพาะอาวุธคู่สับปะดน

     รองเท้าแตะแบะโบยบินจากมือข้า                  ลอยทิ่มฆ่าศัตรูวายชีวัน

หนีลงน้ำหายวับโดยทันควัน                              ให้เป็นหมันอย่าให้มันเข้าสภา

 

 

จบ...

 

ปล.เจ้าของบล็อกลองเปลี่ยนเพลงบล็อกให้ดูเบาลง

 

สวัสดีครับ วันนี้วันที่  6 เมษา 2553

 

จขบ.ได้รับการแนะนำร้านอร่อย และได้เข้าร่วมวงไปกินกับคนกลุ่มหนึ่ง

 

โดยมีแกนนำคือ ผู้ที่นำผมไปร้าน เนื้อย่างSEIKITEI คราวก่อน

 

คราวนัดเจอกันที่เดอะมอลบางกะปิตอน 9โมง หน้าร้านMCDONALD

 

แต่ครั้งนี้......

 

จขบ.........

 

ลืมเอากล้องไป! เลยยืมกล้องมือถือน้องถ่ายไปก่อน.......

 

 

เอ่อออ.......... ถ่ายอะไรก็ไม่รู้

 

และเราก็ออกเดินทาง มีคนทั้งหมด7คน

 

นั่งรถเมย์แล้วลงเพื่อนั่งรถไฟใต้ดิน แล้วลงที่สถานีสีลม(มั้ง จำไม่ค่อยได้)

 

แล้วเราก็เดินไปต่อ ร้านอยู่แถวพระราม4 สังเกต  อาคารอื้อจื่อเหลียง 

ถ้าหันหน้าให้อาคารแล้วเดินไปทางซ้าย ไม่ไกลมากนัก ร้านอยู่ในตัวอาคารชั้นสอง

 

และร้านนั้นก็คือ

 

ร้านอาหารญี่ปุ่น อินะโฮะ (inaho)

 

แต่ร้านยังไม่เปิด ร้านเปิด 11โมง แล้วที่นั้นก็ได้ไปเจอกับอีกกลุ่ม4คนที่มาก่อน

 

7+4เป็น11คน

 

แล้วก็เกิดการรวมพลังเพื่อ!

 

 

ล่าแย้(เล่นMonster hunter) แต่ผมลืมเอาPSPไปเลยได้แค่ดู

 

เขาเล่นล่าอัลบากัน4คน แต่เท่าที่ดูมา....เหมือนไปแกล้งเด็กทารกเลย อัลบาแทบไร้ทางสู้

 

อีกสิ่งที่น่าประทัยใจคือ 

 

 

ก่อน11โมงหน่อยร้านก็เปิด ไปเข้าร้านกัน

 

 

นี้คือหน้าร้าน อยู่ชั้น2 ดูเหมือนเล็ก

 

 

 

 

ข้างในค่อนข้างดูใหญ่กว่าที่เห็นจากข้างนอก

 

ที่นี้มีอาหารตามสั่งเป็นเมนูเหมือนปกติ แต่ที่เราสั่งคือ บุฟเฟ่ หัวละ 350บาท

 

หลังจากนั่งก็มีคนมาเพิ่มอีก1คน

 

เมนูของบุฟเฟ่ไม่มากและน้อยเกินไป แต่จขบ.ถ่ายอาหารไว้แค่บางส่วน

 

 

ซุปมิโซะ

 

 

ปลาดิบต่างๆ อันนี้มั่งมาแล้วแต่ว่าอยากได้อะไรบ้าง รู้สึกมีอยู่3อย่างนี้ เจ้านี่อร่อย

 

โดยเฉพาะ แซลม่อน! อร่อยมาก แถมไม่คาวด้วย และสั่งได้เรื่อยๆ

 

 

เกี๊ยวซ่า

 

 

เทมปุระ

 

 

แซลม่อนย่างซีอิ้ว(มั้ง) อันนี้ก็อร่อย

 

 

ไก่อะไรสักอย่าง แต่จขบ.ชอบมากๆ กินอย่างบ้าคลั่ง

 

 

คล้อกเก้ อันนี้ก็อร่อย

 

 

แล้วก็กินไปสั่งไปกันอย่างบ้าคลั่ง จนอิ่มจนจะอ้วก ลิมิตเวลา 2ชม.

 

และก็เหลือเศษซากของการรบเอาไว้

 

 

อาจดูเหมือนน้อยแค่จริงๆแล้วกินไปมากกว่านี้เยอะ แต่จานโดนเก็บไปแล้ว

 

 

เห็นอะไรแวบๆ

 

 

ยุคคุรี้~~~~~

 

ปล.คนนี้ไม่ใช่ผมนะ

 

มีหัวยุคคุริเพิ่มอีกหัวแล้ว ต้องจ่ายเพิ่มอีกหัวค่าบุฟเฟ่รึป่าวหว่า

 

---------------------------------------------------------------------------------------------

ถ้าดูจากราคาบุฟเฟ่350บาทแล้ว กินไปเท่านี้จัดว่าคุ้ม

 

 

ถ้าใครสนใจก็มาร้านนี้ได้ ร้าน อินาโฮะ แถวพระราม4 หรือถ้าไม่อยากกินเยอะก็ลองแบบตามสั่งก็ได้

 

วันนี้ 17 มีนาคม 2554 จขบ.ตั้งกระทู้เพราะอยากบ่นไปเรือย

รู้สึกช่วยนี้ชีวิตมันFAILอย่างบอกไม่ถูก ยกตัวอย่าง3เรื่องที่เกิดในวันเดียวกัน

 

เรื่องที่1ไม่นานมานี้ไปรับผลสอบที่โรงเรียน แต่วิ่งกลับมาบ้านมาเอาสมุดพก แถมก่อนนั้นฝนดักตก น้ำท่วม

ต้นขาเปียกไปหมด แถมต้องเดินลุยน้ำกลับมาโรงเรียน พอถึงโรงเรียนปรากฎว่า หยิบไปผิดเล่ม! อ้ากกก

แถมต้องเดินกลับบ้านอีกรอบด้วย

 

เรื่องที่2 ไปสั่งข้าวไข่เจียวหอยนางรม หอยนางรมหมด! ได้กินไข่เจียวหมูสับแทน พึ่งกินไปมื้อก่อนเองเว้ย

เห้ย

 

เรื่องที่3 อันนี้ทำให้ จขบ. เจ็บสุดๆ หลังจากรับผลสอบแล้วก็มีเพื่นมาเที่ยวที่บ้านแล้วเห็นเน็นโดรอยตัวใหม่ของเรา สุดรักสุดหวง ตอนแรกก็เห็นหยิบมาดูก็ไม่คิดอะไร แต่พอเพื่อนเดินปุบ อยู่ดีๆ เน็นโดรอยก็สุดรักก็ค่อยร่วงอย่างช้าๆ(เป็นช่วงวินาทีที่ยาวนานที่สุดที่จขบ.เจอมา) ปึก! 

 

 

 

ฟะ......ฟะ......*------(ไม่ใช้คำหยาบแต่เป็นชื่อตัวละคร)-------*

 

อ้ากกกกกกกกกกกกกกกปลายปีกหัก เอาเข้าห้องICUด่วน!

ต่อปีกด้วยกาวตาช้างดูจากภายนอกก็โอเค แต่บอกตามตรงว่าตอนนั้น HP ไม่เหลือเลยทีเดียว แต่ก็โกรธเพื่อนไม่ลง บอกตามตรงว่าาันนั้นไม่มีแรกทำอะไรเลย แถมตอนเย็นดันเจอเรื่องที่2อีก

ช่วงนี้รู้สึกเหนื่อยมากๆ อยากหยุดเวลาเอาไว้เฉพาะตอนเล่นEXTEEN กับ EW จริงๆ

 

.....................................

 

แล้วอีกอย่างนึง วันนี้วันที่17 มีนาคม 2554

เป็นวันเกิดเราเอง แก่ขึ้นอีกปีแล้วสินะเรา